Expeditie Rondje Centraal Azië

Unicef Children

If you don't speak dutch, select the language of your choice above.

Elma en Henk

'ORBIS IS DE BESTE AUTO VAN DE WERELD', ALDUS DE TROTSE EIGENAAR!

Onze Camper 'Orbis'(wereld),is een ervaren Toyota 4x4 Landcruiser uit 1999. Hij heeft 150.000 km op de teller.
Het is de beste auto die je je kunt voorstellen voor een wereldreis: de afgelopen twee jaar reed hij zonder problemen de Himalaya rond.( zie www.rondjehimalaya.nl) Een groot voordeel van Toyota is, dat waar je ook komt je overal deskundige Toyata service vindt. Goed onderhoud is natuurlijk van groot belang.

VOORBEREIDING

In 2007 heb ik Orbis aangepast, met de deskundige hulp van All American Import in Kaatsheuvel en Wheels Unlimited in Beesd:
Turbo voor de nodige trekkracht op een hoogte van 4700m en het voorkomen van grote rookpluimen achter de auto.
Een extra dieseltank van 60l boven de standaard 80 litertank en drie jerrycans van ieder 20l, nodig om door onherbergzame gebieden te komen.
Snorkel om de motor voldoende lucht te geven als we door woestijnen en riviertjes gaan.
Watertank en filtersysteem om gezond water te kunnen drinken.
Pantser onder de auto om de motor, aandrijfas en radiator te beschermen tegen steenslag, grote stenen, kuilen en al het ongeregelde wat we onderweg tegenkomen.

HOE HOUDT ORBIS ZICH ONDERWEG
EEN BLOEMLEZING UIT LOGBOEK RONDJE HIMALAYA

OP DE TOP VAN DE WERELD. Rijden op de top van de Wereld is een wonderlijk gevoel, dat me steeds met vlagen bekruipt tijdens dit rondje om de Himalaya. Het me bewust worden van de grootsheid, de ruimte, zo eindeloos onherbergzaam. Het is een verrukking hier te mogen rijden. Vanaf Mazar draait de weg van de Himalaya af naar het Noorden. Op de passen van 5500m  ligt sneeuw. Niet dik, maar wel glad geblazen door de wind. Voorzichtig in 4X4 High naar boven en beneden.

GEEN LEVEN,ALLEEN BERGEN EN EEN WRAK. De wasbord Highway gaat verder. Even laat de Himalaya range zich zien. Totaal geen leven. Allen besneeuwde passen van boven de 5200m. De 4X4 moet af en toe aan. Op een van de toppen zoek ik ter vergeefs naar de K3, die hier te zien moet zijn. Snelheid 15km per uur. Vandaag hebben twee lifters uit Shanghai mee genomen. Nadat hun auto over de kop was geslagen, waren ze gestrand in niemandsland. "We reden gewoon te hard en vlogen uit de bocht" zegt Winter, de Chinees uit Shanghai. Gelukkig hebben wij het er alle vier levend van af gebracht. In de bergingsauto, met het wrak, achter ons, zitten de twee overige "gelukkige" inzittende

IN DE ZANDBAK "Dat moet kunnen, van Lhartse naar MT. Kailash in een keer 1200 km weg aanleggen" moet iemand in Peking gedacht hebben. Met groot materieel vertrokken ze om deze strategische weg aan te leggen. "We zijn nu bijna 2 jaar bezig"vertelt de manager van een stuk weg. Samen met de Militairen leggen we deze belangrijke weg aan. Eind volgend jaar is hij klaar" beweerd hij. Als ik zeg het zal wel 31 december worden. Begint hij te lachen. "Ja er moet nog veel gebeuren. Met gevolg er is geen doorkomen aan. Om de honderd meter weg moet je om, een brug of iets dergelijks in de bouw heen. Steil naar beneden het mulle zand in, de wielen zakken weg tot aan de assen, door riviertjes en grote plassen. Regelmatig moet de 4X4 aan. Een stukje grindweg is een wasbord. Bij een check point staan hoge officieren de weg te controleren. Ze komen rond Orbis staan en willen alles zien. De motorkap moet open. "Prachtig" zegt de hoogste in rang iedereen beaamt het." Dit is een strategische weg. Het Oosten moet verbonden worden met het Westen van China" Als de oorlog in tussen maar niet uitbreekt, laat ik mij ontvallen. Dan beginnen ze alle maal hard te lachen. "Wij hebben alles onder controle. Wie moet China aanvallen? Toen de eerste grindweg in dit onherbergzaam gebied aanlegde hebben ze in India niks gemerkt " is hun reactie. Ik ploeg rustig verder door de zandbak naar de volgende pass van 5200 meter.


ORBIS FIT VOOR TIBET. Samo de handige elektricien van Toyota Nepal wacht mij op "Everything is oké". Trots laat hij zien wat hij en de overige monteurs hebben gedaan. Een nieuwe tweetonige hoorn siert de motorkap. De I-pod kan via de radio alle muziek laten horen. Er kan weer in cabine gekookt worden nu de nieuwe print plaat van het Webasto kooktoestel is geïnstalleerd. Prachtig maar veel belangrijker is dat de olielekkage van de versnellings- en motorbak is gedicht. Nu Orbis van top tot teen door de monteurs van Toyota is gecontroleerd en fit bevonden kunnen we naar Tibet.


DE GRAND TRUNK ROAD. De Grand Trunk Road loopt van oost naar west India. Ooit door de Engelsen aangelegd voor de aanvoer van hun troepen. Nog steeds heeft deze weg een belangrijk aan- en afvoer functie. We nemen de weg. Orbis voelt zich in de 5 weer in zijn element. Plotseling een klapband! De linker achterband aan flarden. Oorzaak is het aan een zijde los raken van de beschermplaat onder de versnellingsbak. De bouten zijn door de band geschoten. We staan amper stil of we worden omringd door behulpzame mannen. Reserveband van het dak. Een krik komt van een bandenworkshop aan de overzijde van de weg. Beschermplaat helemaal los gemaakt en in de cabine gezet. Na 45 min hard werken in de brandende zon zoeven we weer verder. Bij Toyota buiten Varanasi wordt de plaat weer bevestigd. Banden en accu's hebben ze niet. In Varanasi vinden we de gesloten accu's om de oude die geen spanning meer vasthouden te vervangen


LEVENDE SNELHEIDS BREKERS. Voor en na de dorpen en op onverwachte plaatsen op de weg tref je een enorme hobbels aan die de snelheid van het verkeer moeten breken. Geen luxe want de busje rijden met hoge snelheid de plaatsjes in. Met hun irritante claxon proberen ze de auto's voor hen op te lossen. Op de smalle wegen kun je amper inhalen. De bestuurders verwachten dat je stil gaat staan in de berm. Wachten tot de inhaal plaatsen duurt hun veel te lang. Alleen de levende snelheidsbrekers zoals koeien, geiten, varkens en kippen brengen hen in het gareel. Onverstoorbaar steken ze de weg over. De weg is bij voorkeur hun rustplaats. Ze trekken zich van geen auto, truck of Orbis wat aan. Zij zijn heer en meester van de weg.


COMMUNICATIE WAARDE. Orbis heeft een hoge communicatieve waarde. Waar we ook komen, binnen een mum van tijd staan een groot aantal mannen en jongetjes om de wagen. Iedereen moet hem aanraken. Zo gauw ze ons zien komt een spervuur van vragen op ons af. Waar kom je vandaan? Waar ga je heen? Hoeveel km heb je gereden? Hoe lang ben je al onderweg? Hoe veel cylinders? Mag ik de moter zien?. Hoeveel kost hij? Tot drie keer toe meldt zich een "serieuze" koper. "Just tell your price and I take him". Dat Orbis niet te koop is kunnen ze niet geloven. Die aandacht is ook wel eens hinderlijk. Toch zijn al die verbaasde ogen ook wel weer leuk. Verleden week zegt een man die uit een prachtïge auto met chauffeur stapt, " U rijdt in mijn jongensdroom". Daar houden wij het maar even bij!!!.

OVER DE PASSEN Vandaag twee passen over: de Baralach van 4880 m en de Lachlung van 5060 m. De eerste ligt helemaal in de sneeuw, we hebben weinig zicht. Vaak rijden we door modder, smeltwater en waterstromen, soms 40cm diep. Wat een moed hebben al die motorrijders!De tweede pas ligt in de zon, wat een cadeau! We rijden nu echt door de Himalaya en het uitzicht is ontzagwekkend. Begroeiing is verdwenen, rest een maanlandschap van rotspartijen in steeds wisselende kleuren. Om 17.30 u komen we aan op de enige overnachtingsplek op dit traject: een tentenkamp. Wij eten wat in een nomadentent en slapen in Orbis. Het is 's-nacht s koud: -8 gr. en we kunnen slecht slapen: we hebben last van onze ademhaling, hoofdpijn en zijn steeds wakker. Het hoogteverschil met gisternacht is duidelijk te groot.
Vanuit Shimla de reparatie van Orbis in gang gezet: contact met verzekeraar, naar Toyota-garage in Chandigarh(4,5 u rijden van Shimla), kasten weer sluitend gemaakt en opnieuw ingeruimd, e.d. Levering van de reparatie-onderdelen zal zeker 3 weken duren. Dat spoort goed met ons plan om de Himalaya over te steken richting Chinese grens en het gebied Ladakh te bezoeken. Na een week Shimla op weg naar de Himalaya! Na een volle dag rijden- over 189 km- in het donker hotel Airportview gevonden. Morgen de Rohtang-pas van 3564 m.


FRONTALE BOTSING VOORKOMEN Bij een view-point aangekomen wil ik op de parkeerplaats aan de rechterzijde van de weg (links verkeer) parkeren. Over de kronkelende bergweg zie ik een vrachtauto mij tegemoetkomen. Ik minder vaart. Als ik bijna stilsta komen er twee auto's tegelijk de bocht om: de vrachtauto wordt ingehaald door een overvol personenbusje. Om een frontale botsing te voorkomen stuur ik in een reflex naar links. De linker wielen komen in de zachte berm en zakken weg. Met vol gas vooruit en naar rechts sturen probeer ik op de weg te komen. Tevergeefs, we glijden weg en komen met een klap op de linkerkant van Orbis op het lager gelegen plateau terecht. Meteen motor uit en rechts (boven) door het raam naar buiten. Even later sta ik met camera buiten. Niemand te zien!! Beide auto's zijn gewoon doorgereden. Twee keer diep ademhalen. Wat fijn dat Klaartje er niet bij is, realiseer ik mij. De KKH lijkt wel uitgestorven. Als ik sta te fotograferen stopt een motorrijder die de politie haalt. Chinese wegwerkers takelen Orbis weer op de weg. Schade vooral in en buiten het woongedeelte. Op het eerste gezicht heeft de Landcruiser weinig schade. Alleen de voorruit en spiegel zijn kapot en de deur sluit niet goed. Na alle formaliteiten op het politiekantoor 15km verder rijd ik terug naar Gilgit. Bij het view-point is het licht mooi. Ik stop op de parkeerplaats en zet de Himalaya, Hunza en Karakorum bergketens op de plaat: dit is het geografisch oosten van de Himalaya. 'Daar waar de Indus de drie bergketens scheidt' volgens de geleerden. Daar was ik toch voor gekomen.

Foto's van Orbis

Orbis op z'n kant